วันอาทิตย์ที่ 21 ธันวาคม 2025
บทภาวนา ” แสงสว่างที่ส่องนำเท้าสู่สันติภาพ “
บทอ่านจากพระคัมภีร์ ลูกา 1 : 67 – 80
กดเพื่อฟัง>> เสียงบทภาวนา ” แสงสว่างที่ส่องนำเท้าสู่สันติภาพ”
“โดยพระทัยเมตตากรุณาแห่งพระเจ้าของเรา แสงอรุณจากเบื้องสูงจึงมาเยี่ยมเยียนเรา
ส่องสว่างแก่คนทั้งหลายผู้อยู่ในที่มืดและในเงาแห่งความมรณา เพื่อจะนำเท้าของเราไปในทางสันติสุข ”
– ลูกา 1:78-79
บทเพลงสรรเสริญของเศคาริยาห์นี้ยืนยันถึงความสัตย์ซื่อของพระเจ้าที่ทรงรักษาสัญญาว่าจะประทานพระผู้ช่วยให้รอด
พระเยซูคริสต์คือผู้นั้นที่เสด็จมาพระองค์เป็น “แสงอรุณจากเบื้องสูง” ดังที่เศคาริยาห์กล่าวไว้
แสงสว่างนี้มีความพิเศษ เพราะมาจาก “พระเมตตาคุณ” ของพระเจ้า ลักษณะของแสงจึงไม่ใช่ความเจิดจ้าที่รุนแรง
หรือพร่าตาจนทำให้เราตาบอด หรือเป็นแสงที่สาดส่องเพื่อตัดสินความผิดพลาดของเรา แต่เป็น แสงแรกของอรุณ
ที่นุ่มนวลและให้ความหวัง แสงที่สว่างเพียงพอจะทำให้เราเห็นทางที่ต้องเดินหลบภัยอันตรายหรือเดินออกไปจากความมืด
อันเป็นการนำชีวิตของเราไปสู่เส้นทางแห่งสันติสุข ดังที่เขากล่าวไว้
แสงนี้ส่องถึงคนที่ “นั่งอยู่ในความมืด” (ข้อ 79) ไม่ว่าความมืดนั้นจะเป็นความโดดเดี่ยวทางสังคม, ความเครียดจากการงาน,
ความขัดแย้งในครอบครัว หรือความเหลื่อมล้ำในสังคมที่เราทั้งหลายและเพื่อนบ้านของเราเผชิญอยู่
แสงนี้จะส่องถึงผู้คนที่นั่งอยู่ในความมืดได้อย่างไร?
การ “รักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง” คือการที่เราที่รับแสงแห่งพระเมตตานี้แล้ว ก้าวเดิน ออกไปถึงคนเหล่านั้นด้วยความเข้าใจ
ปรารถนาดี ให้อภัย เป็นแสงแห่งอรุณที่ไม่เจิดจ้าบาดตา แต่นุ่มนวล สุภาพและจริงใจ เป็นแสงสะท้อนของพระคริสต์นำสันติสุข
(สันติภาพ -shalom) ที่เป็นรูปธรรม เช่นการช่วยเหลือที่จับต้องได้, การอยู่เคียงข้าง, การรับฟังอย่างไม่ตัดสิน ไปสู่ชีวิตของผู้คน
ที่นั่งอยู่ในความมืด
ดูเหมือนว่าหากเรามีลักษณะนิสัยที่เยือกเย็น สุภาพ ดูจะเป็นการง่ายกว่าในการฉายแสงอรุณ ต่างจากการมีบุคลิกที่ชอบควบคุม,
ไว ที่อาจไม่มีความอดทนมากพอ หรือแม้แต่ชอบปลีกตัวที่การก้าวออกไปเป็นสิ่งที่ยากเย็น อย่างไรก็ตาม เราสามารถมีความหวังได้!
พระเจ้าไม่ได้จำกัดการฉายแสงอรุณไว้สำหรับคนที่มีบุคลิกนุ่มนวลหรืออ่อนโยนเท่านั้น แต่โดย พระคุณของพระองค์
พระองค์ทรงสามารถใช้บุคลิกที่แตกต่างกันของเราแต่ละคนในการสร้างสันติได้ ดังที่อาจารย์ยอห์นได้สอนเราว่า
“ท่านที่รักทั้งหลาย ขอให้เรารักซึ่งกันและกัน เพราะว่าความรักมาจากพระเจ้า และทุกคนที่รักก็บังเกิดมาจากพระเจ้า
และรู้จักพระเจ้า ผู้ที่ไม่รักก็ไม่รู้จักพระเจ้า เพราะว่าพระเจ้าทรงเป็นความรัก โดยข้อนี้ความรักของพระเจ้าก็เป็นที่ประจักษ์แก่เราทั้งหลาย
คือ พระเจ้าทรงใช้พระบุตรองค์เดียวของพระองค์เข้ามาในโลก เพื่อเราทั้งหลายจะได้ดำรงชีวิตโดยพระบุตร
ความรักที่ข้าพเจ้าพูดถึงนี้มิใช่ที่เรารักพระเจ้า แต่ที่พระองค์ทรงรักเรา และทรงใช้พระบุตรของพระองค์มาทรงเป็น
ผู้ลบล้างพระอาชญาที่ตกกับเราทั้งหลายเพราะบาปของเรา ท่านที่รักทั้งหลาย ถ้าพระเจ้าทรงรักเราทั้งหลายเช่นนั้น
เราก็ควรจะรักซึ่งกันและกันด้วย ไม่มีผู้ใดเคยเห็นพระเจ้า ถ้าเราทั้งหลายรักซึ่งกันและกัน พระเจ้าก็ทรงสถิตอยู่ในเราทั้งหลาย
และความรักของพระองค์ก็สมบูรณ์อยู่ในเรา” 1 ยอห์น 4:7-12
การฉายแสงอรุณจึงไม่ได้มาจากกำลังของเรา แต่มาจากการที่เรายอมรับการสอน การทรงนำของพระวิญญาณบริสุทธิ์
เราเลือกที่จะอดทน ฝึกฝนที่จะรับฟังผู้อื่น, รับความกล้าหาญและกำลังพร้อมกับตัดสินใจก้าวออกไปในทางสันติสุขได้
วันนี้ ให้เราถามตัวเองว่า เราจะยอมให้แสงสว่างแห่งความเมตตาของพระคริสต์นำเท้าของเราไปในทางแห่งสันติสุข
ด้วยการรักเพื่อนบ้านอย่างเป็นรูปธรรมได้อย่างไร?
หัวข้ออธิษฐานสำหรับวันนี้
อธิษฐานเผื่อ เพื่อนบ้าน หรือเพื่อนร่วมงาน ที่กำลังเผชิญกับ “ความมืด” ในชีวิต และขอพระเจ้านำให้เราก้าวออกไป
สำแดงการรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเองอย่างเป็นรูปธรรม
